توضیح عمیق اصول ساختاری خانه های کانتینر قابل گسترش

در زمینه ساخت و ساز ماژولار و خانه های کانتینر قابل گسترش، "مساحت قابل استفاده پس از گسترش" اغلب یکی از اولین پارامترهایی است که مشتریان بر آن تمرکز می کنند.بسیاری از مردم در مورد چگونگی دستیابی به این فضای اضافی در واقع روشن نیستند.

خانه های کانتینری قابل گسترش فقط در مورد "باز کردن یک جعبه" نیستند؛ آنها یک سیستم مهندسی ساختاری را نشان می دهند که از طریق طراحی تأیید شده است.این مقاله شما را از طریق منطق فضایی خانه های کانتینر قابل گسترش از سه دیدگاه هدایت خواهد کرد: اصول ساختاری، پارامترهای کلیدی و سناریوهای کاربردی.

از منظر ساختاری، یک خانه کانتینر قابل گسترش اساساً:

واحد ساختمانی ماژولار که از طریق یک ساختار تاشو با حفظ ابعاد استاندارد حمل و نقل، تکثیر فضایی را به دست می آورد.

اصول ساختاری:یک دیوار جانبی از طریق یک مکانیسم میله ای به سمت بیرون خم می شود، ایجاد یک فضای جانبی گسترش یافته پس از انتشار.

ویژگی های پارامترهای معمولی:

• عرض گسترش یافته: تقریباً 1.5-2,5 متر افزایش می یابد.
• ساختار نسبتا ساده
• مناسب برای نیازهای استفاده سبک

سناریوهای کاربرد:

• دفتر هاي موقت
• اتاق هاي فعالي در محل
• ساختمون هاي کوچکي براي حمايت کمپ

خلاصه ی ویژگی ها:ساختار ساده، هزینه کمتر، اما بهبود فضای محدود.

اصول ساختاری:هر دو طرف چپ و راست کانتینر به عنوان ساختارهای قابل گسترش طراحی شده اند. پس از گسترش، این یک "بدن اصلی مرکزی + فضاهای گسترش جانبی" را تشکیل می دهد.

پارامترهای ساختاری کلیدی:

• عرض کل پس از گسترش به طور معمول به ۶۷ متر می رسد.
• مساحت گسترش یافته تقریباً 2 × 3 برابر حالت حمل و نقل است.
• ساختار مرکزی به عنوان هسته اصلی تحمل بار عمل می کند.

چرا ساختار دو بالی پایدارتر است؟

• تقسيم قوت تقسيم شده
• بعد از انبساط، مرکز جاذبه متوازن تر است.
• براي استفاده درازمدت مناسب تر است

سناریوهای کاربرد:

• محصولات خانگی.
• خوابگاه هاي کارگران
• واحدهای اقامت کمپ گردشگری.

خلاصه ی ویژگی ها:این در حال حاضر گسترده ترین و جامع ترین فرم ساختاری قابل گسترش است.

یک منطقه بزرگ تر لزوماً بهتر نیست. عوامل اصلی تعیین کننده کیفیت محصول عبارتند از پارامترهای ساختاری اصلی زیر:

• قطعات محور فولادی با قدرت بالا
• ساختار قفل چند نقطه ای
• طراحی ضد خستگی

این تعداد چرخه های گسترش و عمر خدمت را تعیین می کند.

• آیا ساختار مرکزی اصلی تحمل بار اصلی را دارد؟
• آیا بال های کششی دارای پشتیبانی مستقل حمل هستند؟
• آیا بار زمین به طور مساوی توزیع شده است؟

این امر مناسب بودن برای استفاده طولانی مدت یا محیط های خشن را تعیین می کند.

• کمک های اضافی لازم است؟
• آیا دیوارها در حمل کل پس از گسترش نقش دارند؟
• آیا آن را با مقاومت در برابر باد و الزامات لرزه ای مطابقت دارد؟

این تعیین می کند که آیا می توان آن را به عنوان یک ساختمان قابل سکونت به جای یک ساختار موقت استفاده کرد.